Op eerste kerstdag werd in Wittenberg vaak een preek gehouden door Luther die hij in verschillende vormen in de jaren herhaalde. Hij stond stil bij de woorden van de engel aan de herders. Vandaag is voor jullie een redder geboren. Luther benadrukte twee dingen die hij niet wilde loslaten. Het is vandaag, en het is voor jullie. Dat maakt kerst geen historisch feestje, maar een actuele werkelijkheid voor wie luisteren wil. Het Kind in de kribbe is niet alleen toen geboren, hij is voor jou geboren.
Geen baby uit een ander verhaal
Luther houdt vol dat de baby in de kribbe geen losgeknipt figuur is. Hij is wie hij zou worden. De man die zou genezen, de leraar die zou onderwijzen, het slachtoffer dat zou sterven aan een kruis, de levende Heer die zou opstaan. Dat alles ligt in deze baby besloten. Daarom is het zinvol om op kerstdag bewust naar het hele verhaal te kijken, en niet alleen naar de schilderachtige scène. Wat in Betlehem begon, eindigde in een opstanding op de derde dag, en gaat door tot aan een terugkeer in heerlijkheid. Het Kind in de kribbe is hij die voor jou werd, voor jou leed, voor jou opstond en voor jou terugkomt.
Wat kerst aan jou geeft
Luther wil zijn hoorders niet laten gaan met alleen een feestelijk gevoel. Hij wil dat ze met iets concreets thuiskomen. Kerst geeft jou een Redder die je nodig hebt. Geen filosoof die je moet bestuderen. Geen voorbeeld dat je moet imiteren. Een Redder die voor jou is geboren. Wie vandaag dit ene woord vasthoudt, viert kerst niet alleen met familie of in de kerk, hij viert het ook van binnen. Een Kind, voor mij, vandaag. Een Heer, voor mij, vandaag. Dat is genoeg om de dag mee in te gaan. Dat is genoeg om elke kerst mee in te gaan, jaren achter elkaar. Zalig kerstfeest, mag de boodschap van de engel ook over jou heen komen vandaag.
Ter overdenking
- Kan ik vandaag bewust zeggen: "voor mij is hij geboren"?
- Wat verandert er als ik dit kerstfeest niet als historisch maar als persoonlijk vier?