Bileam, de heidense ziener, spreekt in Numeri 24 een profetie uit die hem zelf niet helemaal duidelijk was. Een ster zal opkomen uit Jakob, en een scepter uit Israël. Octavius Winslow merkt op dat de Bijbel daarna eeuwen verstrijken laat zonder dat duidelijk wordt hoe deze ster zou opkomen. En toch ging de belofte niet onder. Door alle wisselingen van koningen, ballingschappen, vervolgingen heen, bleef hij stilletjes in de geschiedenis aanwezig, tot hij in een Bethlehemse nacht zichtbaar werd.
Beloften die jaren wachten
Winslow stelt vast dat dit niet alleen iets vroom-historisch is. Het zegt iets over hoe God omgaat met beloften in het algemeen. Een belofte die jaren onvervuld blijkt, is daarmee niet onbetrouwbaar. Soms moeten zaken samenkomen die jaren onderweg zijn. Soms moet de geadresseerde nog iets leren. Soms moet de wereld waarin de belofte vervuld wordt zelf nog op tijd komen. Wie in deze waiting-periode leeft, moet erop vertrouwen dat het wachten niet tevergeefs is. Wat ooit zal opkomen, kondigt zich nu al in stille manieren aan, ook al kun je het volle gebeuren nog niet zien.
Wat dit doet in een Advents-stemming
Advent is geleerd zijn in wachten. Tweeduizend jaar hebben joden gewacht op de Messias. In de adventsweek bevinden wij ons in een zekere zin in hun positie. We wachten op de komende komst van Christus, en op zijn werk in ons eigen leven. Winslow zegt: vat dit wachten op als productief. Het is niet alleen tijd die voorbij moet. Het is tijd waarin God dingen voorbereidt die je nog niet ziet, in je eigen ziel en in de wereld. Vertrouw dat zijn ster, die niet ophield op te gaan, ook in jouw situatie op weg is. Wat lang aanblijft, zal niet voor altijd onvervuld blijven. Wie hem heeft beloofd te komen, zal komen.
Ter overdenking
- Welke belofte in mijn leven wacht al lang op vervulling?
- Wat zou er gebeuren als ik deze week vertrouw dat zijn ster nog steeds op weg is?