J.C. Ryle merkt op dat het Adventswoord verwijst naar twee komsten van Christus, niet één. Hij is gekomen, in een stal in Betlehem, klein en kwetsbaar. En hij komt opnieuw, in heerlijkheid, om zijn rijk te voltooien. Veel mensen denken bij Advent alleen aan de eerste komst, maar de kerk heeft van oudsher ook de tweede in het oog gehouden. Want wie alleen naar achteren kijkt, mist wat nog voor ons ligt.
De stal en de troon
Ryle plaatst de twee komsten zorgvuldig naast elkaar. De eerste komst was stil, onopvallend, in een dorp aan de rand van het rijk. De tweede zal openbaar zijn, zichtbaar voor allen, en heel de aarde zal hem zien. De eerste was om te lijden voor onze zonden, de tweede zal zijn om recht te doen en zijn koningschap zichtbaar te maken. Beide komsten horen bij elkaar. Wie de eerste zonder de tweede ziet, mist de voltooiing. Wie de tweede zonder de eerste viert, mist het fundament. De twee samen geven het volle beeld van wie Christus is en wat hij voor zijn schepping van plan is.
Wat dit doet met onze blik
Een gelovige die op deze twee komsten leeft, kijkt anders naar de wereld om hem heen. Hij is niet wanhopig over wat hij ziet, want hij weet dat de eerste komst geschied is en de tweede komt. Hij is niet onverschillig, want wat hier op aarde gebeurt, doet er werkelijk toe in het licht van wie regeert. Hij is niet uitsluitend op zichzelf gericht, want zijn Heer komt om alles recht te zetten, ook wat hij zelf niet meer kan oplossen. Ryle nodigt zijn lezers uit om deze adventsmaand niet alleen achterwaarts maar ook voorwaarts te leven. Niet alleen een baby in een kribbe, maar ook een Koning op een witte troon. Beide horen bij dezelfde Heer.
Ter overdenking
- Hoeveel ruimte krijgt de tweede komst van Christus in mijn dagelijkse verwachting?
- Wat verandert er als ik mijn dag binnenkom met deze tweevoudige blik?