Matteüs citeert in zijn eerste hoofdstuk een belofte uit Jesaja, en geeft de vertaling erbij. Immanuël, God met ons. Matthew Henry zegt dat in deze drie woorden het hele evangelie samengebald zit. Niet "God boven ons", hoewel hij dat ook is. Niet "God tegen ons", wat hij niet meer is in Christus. Maar "God met ons". Een eenvoudige, korte naam die elk kind kan onthouden, en die voor een geleerde nog na jaren stof tot mediteren biedt.
God
Henry blijft eerst staan bij het eerste woord. God. Niet een afgezant, niet een engel, niet een lager wezen. God zelf. Wat in de oudtestamentische tijd af en toe als belofte was geuit, werd in Christus werkelijkheid. Hij was niet alleen iemand die over God sprak, hij was God die over zichzelf sprak. Wie dit ene woord serieus neemt, beseft dat het kerstkind geen gewoon kind is. Een Koning is geboren als baby. De Eeuwige is geboren in de tijd. De Onzichtbare is zichtbaar geworden.
Met ons
Henry buigt het tweede en derde woord samen om. Met ons. Een voorzetsel dat bijna te klein lijkt om iets te dragen, en toch werkelijk alles draagt. Niet ver van ons, dichtbij ons. Niet boven ons, naast ons. Niet beoordelend ons, vergevend ons. Niet voor zichzelf, voor ons. Een God die zich met ons heeft verbonden zo grondig dat hij mens werd. Henry vond het mooi dat deze naam Immanuël een belofte is voor moeilijke dagen. Wanneer ik mij alleen voel, mag ik me herinneren: hij is met mij. Wanneer ik niet weet welke kant ik op moet: hij is met mij. Wanneer mijn lichaam mij in de steek laat: hij is met mij. Drie woorden zijn vaak meer dan een lange uitleg.
Ter overdenking
- Welk woord uit deze naam ik vandaag het meest nodig: God, met, of ons?
- Hoe kan ik dit ene woord meedragen door de dag?