J.C. Ryle schrijft in zijn commentaar op Matteüs 24 dat Jezus' oproep tot waakzaamheid vaak verkeerd wordt opgevat. Sommige mensen denken dat het betekent dat ze constant gespannen moeten zijn, voortdurend bezorgd over de wederkomst, alsof ze elk moment moeten kunnen vluchten naar veilige grond. Ryle zegt: dat is niet wat Jezus bedoelt. Waakzaamheid is geen aanspanning, het is leefwijze.
Klaar zijn betekent: doen wat hij vraagt
Wanneer een dienaar wacht op zijn meester, doet hij geen wonderlijke dingen om er klaar voor te zijn. Hij doet gewoon zijn werk. Hij staat klaar omdat hij doet wat hij geacht wordt te doen, zonder onderbreking. Zo is het ook met de waakzaamheid die Jezus vraagt. Niet eindeloos zoeken naar tekenen, niet steeds nieuwere voorspellingen volgen, niet leven in een soort eindtijdspanning. Maar doen wat hij vraagt vandaag. Eerlijk leven, vriendelijk zijn, je werk goed verrichten, voor je gezin zorgen, in gebed met hem omgaan. Wie zo leeft, is klaar wanneer hij komt. Niet omdat hij een speciale voorbereiding heeft gedaan, maar omdat hij in zijn dagelijkse leven al met hem bezig was.
De vraag die je elke avond mag stellen
Ryle stelt zijn lezers een eenvoudige zelfcontrole voor. Als Christus vanavond zou komen, zou hij mij doen vinden bij wat hij van mij verwacht? Niet als een controlerende inspecteur, maar als een Heer die thuis komt en wil weten hoe het ging in zijn huis. Een eerlijke gelovige zal niet zeggen "alles ging perfect". Hij zal zeggen "u zult hier het en daar het zien, maar ik probeerde u toegewijd te dienen". Die houding is genoeg. Volmaaktheid is niet de voorwaarde, gerichtheid wel. Wie zo leeft, leeft niet bang, hij leeft hoopvol. Want hij weet: wanneer zijn Heer komt, vindt hij geen volledig huis, maar wel een huis dat op hem wachtte.
Ter overdenking
- Leef ik waakzaam in de zin van bezig met wat hij vandaag vraagt?
- Wat zou hij vinden als hij vanavond mijn huis bezocht?