Jesaja 41 staat vol troost voor een volk in ballingschap. God spreekt door zijn profeet en gebruikt steeds hetzelfde refrein: wees niet bevreesd, want ik ben met je. Spurgeon merkt op dat het hart van deze belofte uit twee kleine woordjes bestaat: ik en met. Niet "ik zal je veranderen", hoewel hij dat soms doet. Niet "ik zal je redden uit", hoewel hij dat ook doet. Maar "ik ben met je". Aanwezigheid, niet altijd verandering, is de meest fundamentele belofte.
Geen leeg gezelschap
Spurgeon waarschuwt zijn lezers om niet te denken dat "met" iets passiefs is. Wanneer God met iemand is, gebeurt er iets. Hij draagt mee, hij wijst, hij sterkt, hij bemoedigt, hij vertroost. Wie God met zich heeft, heeft niet alleen iemand die toekijkt vanaf een afstand. Hij heeft iemand die werkelijk bezig is in zijn situatie, ook al ziet hij dat niet altijd. Het verschil tussen iemand die door iets heen moet zonder God en iemand die er door heen moet met God, is groter dan het op het oog lijkt. Beiden gaan door dezelfde omstandigheden, maar de tweede gaat er anders door.
Eén tekst dragen door een week
Spurgeon stelt zijn lezers een oefening voor. Neem deze tekst, of een dergelijke, en draag haar een week mee. Niet alleen 's morgens lezen en weer opbergen, maar laten meelopen door de dagen. Als angst opkomt, antwoord met de tekst. Als zorgen opkomen, antwoord met de tekst. Als verleiding tot moedeloosheid opkomt, antwoord met de tekst. Na zeven dagen is de tekst niet alleen kennis, ze is geworden tot eigen bezit. Wie zo met de Schrift omgaat, verzamelt door de jaren heen een schat van teksten die hem in moeilijke uren bijstaan. Niet als magie, maar als verzekerde Woord van een trouwe God.
Ter overdenking
- Welke specifieke tekst heeft mij ooit door iets heen geholpen?
- Welke tekst zou ik vandaag bewust mee de week in willen nemen?