Vandaag is het de dag waarop volgens overlevering Maarten Luther zijn 95 stellingen aan de deur van de slotkerk in Wittenberg sloeg. Wat hij niet wist, was dat hij daarmee een beweging in gang zou zetten die de westerse kerk voor altijd zou veranderen. Wat hij wel wist, was dat hij iets gevonden had wat hij nooit meer kwijt wilde. De rechtvaardige zal door geloof leven. J.C. Ryle weet als bisschop in de protestantse traditie hoezeer deze ene zin nog steeds nodig is.
Wat door geloof leven betekent
Door geloof leven betekent niet door enthousiasme leven of door spirituele intensiteit. Het betekent dat ik mijn leven met God niet baseer op wat ik presteer, voel of bereik, maar op wat een ander voor mij gedaan heeft. Christus heeft volbracht wat ik niet kon. Mijn taak is niet aan zijn werk iets toevoegen, maar het ontvangen. Ryle waarschuwt zijn lezers dat ook in protestantse kringen dit principe gemakkelijk slijt. Mensen beginnen subtiel toch met geloof én werken, met geloof én ervaring, met geloof én iets in henzelf. De gerichtheid op het kruis verschuift, en daarmee verandert het hele leven van toon.
Een dag om weer terug te keren
Ryle stelt voor om hervormingsdag niet vooral als historische herdenking te zien, maar als persoonlijke peilstok. Sta ik nog steeds op de grond van het geloof alleen? Heb ik me misschien onbewust een eigen evangelie eigen gemaakt waarin ik mede-acteur ben in mijn redding? Een eerlijke check op dit punt, zonder zelfverwijt, maar met de bereidheid om opnieuw te beginnen, is gezond voor elk christelijk leven. De rechtvaardige zal door geloof leven. Niet alleen geboren door geloof, maar levend door geloof. Elke dag, elke beslissing, elke worsteling.
Ter overdenking
- Heb ik subtiel iets aan het geloof toegevoegd dat er niet bij hoort?
- Hoe kan ik vandaag opnieuw beginnen met "door geloof leven"?