Jonathan Edwards komt in zijn preken vaak terug op Romeinen 8:28. Hij weet dat dit een tekst is die mensen graag aanhalen op het moment dat het meezit, en die ineens moeilijk wordt als het tegenzit. Hij wil zijn hoorders helpen om het vers niet alleen op zonnige dagen te gebruiken. Wat betekent "alles" als ik door iets ga waarvan ik geen "goed" kan ontdekken?
Niet "alles is goed"
Edwards is helder. Paulus zegt niet dat alles goed is. Hij zegt dat God alles ten goede laat keren. Dat is een verschil. Sommige dingen die mij overkomen zijn niet goed op zich, ze zijn werkelijk slecht. Een ziekte is geen geluk. Een onrechtvaardigheid is geen vermomde gunst. Een verlies is verdriet, niet maskering. Maar God werkt door deze dingen heen tot iets goeds. Wat het goede is, kan ik nu nog niet altijd zien. Soms wordt het pas later duidelijk. Soms blijft het op aarde verborgen en zal het pas in de eeuwigheid helder worden. Maar het is er, en het wordt gewerkt, door iemand die niet vergeet wat hij beloofd heeft.
Wie de belofte krijgt
Edwards trekt aandacht naar het deel dat veel mensen overslaan. Voor wie hem liefhebben. De belofte is voor een specifieke groep, namelijk voor wie aan hem verbonden zijn. Dat is geen exclusiviteit om hooghartig over te zijn, het is een uitnodiging. Iedereen die zich tot hem keert, mag onder deze belofte gaan staan. En wie eronder staat, mag een dieper soort vertrouwen ervaren. Niet alles is goed, maar niets wordt verspild. Niets gaat tot God toe en komt onverwerkt terug. Wat hij toelaat in mijn leven, beheert hij. Wat hij beheert, gebruikt hij. Wat hij gebruikt, laat hij meewerken aan iets dat goed is, ook al ben ik het volle resultaat nog niet vergund te zien.
Ter overdenking
- Welk "ding" in mijn leven kan ik nu nog niet als goed zien?
- Hoe verandert het als ik geloof dat hij het ten goede zal keren, ook als ik dat nu niet voel?