J.C. Ryle was bisschop in een tijd waarin religie populair was, maar volgens hem niet altijd diep. Veel mensen volgden de massa naar de kerk zoals ze de massa volgden naar andere plaatsen. Hij waarschuwt zijn lezers in zijn boek Holiness. Het feit dat veel mensen iets doen, betekent niet dat het goed is. Jezus zelf zegt dat de brede weg veel reizigers heeft. De smalle weg, daarentegen, heeft er weinig. Wie pelgrim wil zijn, moet bereid zijn ergens anders te lopen dan de meeste mensen.
Het is niet eenzaam, het is alleen anders
Ryle haast zich om duidelijk te maken dat de smalle weg niet betekent dat je in je eentje loopt. Er zijn meer mensen die hem gaan, ze zijn alleen niet de meerderheid. En de Heer zelf gaat voorop. Wat de smalle weg moeilijk maakt, is niet de eenzaamheid, maar het feit dat je tegen de stroom in beweegt. Je waarden verschillen van de waarden om je heen. Je keuzes wijken af van wat normaal wordt geacht. Je manier van geld besteden, van vrije tijd inrichten, van praten over anderen, allemaal kan het anders gaan dan in de wijdere cultuur.
Een eerlijke vraag
Ryle moedigt zijn lezers aan om regelmatig een vraag te stellen. Loop ik op de brede of op de smalle weg? Niet "ben ik fanatieker dan anderen", want dat is een vergelijking met mensen die zelf de weg misschien al kwijt zijn. Maar: loop ik in de richting waar Jezus heenwijst? Doe ik wat hij vraagt, ook als het indruist tegen wat populair is? Wie deze vraag eerlijk durft te beantwoorden, ontdekt soms dat hij op een weg loopt die comfortabeler is dan hij dacht goed. En wie dat ontdekt, mag vandaag opnieuw beginnen met de smallere stap. Niet alle veranderingen tegelijk, maar wel een richting.
Ter overdenking
- Op welk gebied loop ik mee met de meerderheid in plaats van met Christus?
- Welke stap op de smalle weg kan ik vandaag zetten?