Mensen maken graag ranglijsten. Wie is de beste sporter, de grootste president, de invloedrijkste denker? De lijsten veranderen elk jaar. Spurgeon merkt op dat de Bijbel ook een ranglijst kent, maar dat die niet verandert. In Openbaring 5 ziet Johannes hoe miljoenen wezens zingen wie de eerste is. Het Lam dat geslacht is. Niet iemand met de meeste kracht, maar iemand die zich liet doden. Niet iemand met de slimste strategie, maar iemand die zijn leven gaf. Dat is wie boven aan de lijst staat, voor altijd.
Wat dit doet met onze ranglijsten
Spurgeon zegt: als je de echte ranglijst eenmaal ziet, kun je niet meer zo druk doen over de aardse. Wie aan zijn carrière wordt afgemeten, wie de meeste invloed heeft, wie het slimst overkomt, allemaal lijsten die binnen één generatie weer veranderen. Maar de naam van Christus staat aan de top voor de eeuwen. Wie hem volgt, hangt zijn waarde aan iemand wiens positie nooit wordt aangetast. Dat geeft een innerlijke rust die anders niet bereikbaar is. Je bent niet meer afhankelijk van hoe goed jij scoort, want je bent in dienst van degene die het hoogst scoort.
Bovenaan, en toch dichtbij
Het verrassende is dat deze hoogst geplaatste Heer niet ver weg woont. Hij heet het Lam, wat hem verbindt aan zijn lijden, en hij draagt zijn littekens in de hemel. Hij is geen onbereikbare hoogheid, hij is iemand die ons leven van binnen kent. Spurgeon spoort zijn lezers aan om vandaag deze loflied even mee te zingen, ook al is het niet hardop. Het Lam dat geslacht is, is mijn Heer. En de Heer die mij vandaag leidt, is de Heer aan wie eeuwig wordt geprezen. Dat hoort bij elkaar, en het mag je dag versterken.
Ter overdenking
- Welke aardse ranglijst weegt voor mij zwaarder dan zou moeten?
- Wat zou er veranderen als ik vandaag echt geloofde dat het Lam mijn Heer is, voor altijd?