Luther legt in zijn Kleine Catechismus het Onze Vader uit, en bij elke bede stelt hij dezelfde vraag: wat betekent dit? Bij de vierde bede is zijn antwoord verrassend ruim. God geeft elke dag brood ook zonder ons gebed, ook aan slechte mensen. Wij vragen in dit gebed dat we onder ogen mogen zien dat hij het is die het geeft, en dat we het met dankzegging mogen ontvangen.
Niet alleen brood, alles
Luther rekt het begrip "brood" op tot wat een mens nodig heeft voor zijn dagelijks bestaan. Voedsel, kleding, een huis, geld, werk, goede vrienden, vrede, een gezond lichaam, gezegende kinderen, een nette regering. Hij zegt: dit alles valt onder "dagelijks brood". Wij denken vaak dat we voor de gewone dingen niet hoeven te bidden. Dat is voor noodgevallen. Maar Luther draait dit om. Juist het gewone dragen we elke dag bij God neer. Niet omdat hij het anders vergeet, maar omdat wij anders vergeten dat het van hem komt.
Voor vandaag, niet voor het hele jaar
Het opvallende is dat Jezus zegt "vandaag". Niet: geef ons brood voor de hele week. Niet: regel mijn financiële zekerheid voor de komende tien jaar. Vandaag. Luther ziet hier een wijsheid die ons rust geeft. Wij hoeven niet voor alles wat ooit kan komen, vandaag al de zekerheid in handen te hebben. Wij hebben genoeg aan wat hij vandaag geeft. En wat hij vandaag geeft, blijkt op de meeste dagen werkelijk genoeg. Wie zo leert leven, ontdekt iets bevrijdends. Niet alles tegelijk hoeft geregeld te zijn. Vandaag is genoeg.
Ter overdenking
- Waarvoor probeer ik nu al zekerheid te hebben, terwijl ik mag bidden voor vandaag?
- Welk "gewoon" onderdeel van mijn leven mag ik vandaag bewust uit zijn hand ontvangen?