Op een gegeven moment ziet Christen iets liggen op het pad voor hem. Twee leeuwen. Hij wordt bang en wil terug. Hij denkt dat dit niet de weg kan zijn. Maar dan komt de wachter Waakzaamheid en zegt: ze liggen vast aan een ketting, ze kunnen je niet bereiken. Loop precies in het midden van de weg en je gaat zonder schade voorbij. Bunyan vertelt dit verhaal niet zomaar. Hij wil iets zeggen over de angsten die ons christelijk leven kunnen verlammen.
Dingen die echt zijn
Bunyan ontkent niet dat er gevaren zijn. De leeuwen zijn echt. Ze brullen. Ze zien er bedreigend uit. Veel pelgrims keren op deze plek om, schrijft hij, omdat ze niet doorhebben hoe het werkelijk zit. De duivel is echt, verzoekingen zijn echt, het kwaad in de wereld is echt. Maar wat hij wil dat we weten, is dat deze leeuwen aan een ketting liggen. Ze hebben een grens. Ze kunnen brullen, maar geen vrije macht over wie op de weg van de Heer loopt.
Pal in het midden lopen
De wachter geeft Christen een precies advies. Loop in het midden van de weg. Niet links, waar de ene leeuw bijt. Niet rechts, waar de ander grijpt. Recht door het midden. Dat is wat Bunyan ook bedoelt voor het geestelijk leven. Wijk niet links of rechts af van wat de Heer heeft gewezen. Verlaat de weg niet uit angst voor wat aan de rand ligt. Houd vol op het pad, ook al loop je vlak langs het gebrul. De Heer die de ketting houdt, weet hoeveel speling hij toestaat.
Ter overdenking
- Welke "leeuwen" maken mij vandaag bang, terwijl ze aan een ketting liggen?
- Wat betekent het voor mij om vandaag pal in het midden van zijn weg te lopen?