Sommige mensen denken dat innerlijke rust een soort vakantiegevoel is. Geen werk, geen problemen, geen drukte. Maar dat soort rust is geen rust van het hart, dat is rust van de omstandigheden. Thomas a Kempis bedoelt iets anders met rust. In boek drie van zijn werk zegt hij dat een mens vier dingen moet leren om werkelijke rust van de ziel te ontvangen. Vier ogenschijnlijk kleine, maar oneindig zware lessen.
Vier zaken
Probeer liever de wil van een ander te doen dan je eigen wil, schrijft Thomas. Wees liever tevreden met minder dan met meer. Zoek de laagste plek, en wees aan iedereen onderdanig. Wens en bid altijd dat de wil van God volledig in jou geschiedt. Vier korte regels, en samen vormen ze het pad waarop rust gevonden wordt. Niet omdat de omstandigheden makkelijker worden, maar omdat het hart niet meer zo veel weerstand biedt aan wat komt. Wie loslaat wat hij niet hoeft vast te houden, draagt minder.
De rust die je krijgt, niet die je maakt
Thomas waarschuwt: dit zijn geen technieken om rust te bereiken. Het zijn houdingen die voortkomen uit een vertrouwen op God. Wie God niet vertrouwt, kan zijn wil niet loslaten, want hij denkt zelf op alles te moeten letten. Wie God wel vertrouwt, kan ontspannen in een leven dat hij niet zelf hoeft te regelen. Daarmee wordt Jezus' uitnodiging concreet. Kom naar mij, ik zal jullie rust geven. Niet rust als afwezigheid van bezigheid, maar rust als de bevrijding van het denken dat je alles zelf moet beheersen.
Ter overdenking
- Welk van deze vier punten raakt mij vandaag het meest?
- Hoe ziet die ene les er voor mij praktisch uit?