Niet alles op een pelgrimsreis is strijd. Soms kom je ergens waar je even tot rust komt, waar mensen je goed doen, waar je opnieuw moed put. Bunyan laat dat in De pelgrimsreis ook zien. Na de zware strijd met Apollyon en voordat Christen verder gaat, komt hij bij een gebouw dat het Paleis Schoon heet. Daar wonen vier vrouwen, Voorzichtigheid, Wijsheid, Vroomheid en Liefde, en ze nodigen hem uit om te blijven.
Een plek om te ontvangen
Christen wordt rondgeleid, hij krijgt te eten, hij praat over wat hem onderweg is overkomen, en hij wordt voor de nacht ondergebracht in een kamer met de naam Vrede. Bunyan laat hier zien wat een goede gemeente of een goede vriendenkring kan zijn. Een plek waar je niet hoeft te presteren, waar je verhaal mag, waar je gewapend en gevoed wordt voor wat komt. Voor Bunyan zijn dit geen luxes. Het zijn noodzakelijke onderdelen van de reis.
Wapens voor onderweg
De volgende ochtend, voordat Christen vertrekt, brengen ze hem naar een kamer waar wapens hangen. Een schild, een helm, een zwaard, een harnas. Ze rusten hem uit voor wat komt. Bunyan zegt: dit is wat de gemeente moet doen. Niet alleen vertroosten, maar ook toerusten. Niet alleen ruimte bieden om uit te rusten, maar ook gereedschap geven om verder te kunnen. Wie eens in zo'n Paleis is geweest en daarna verder trok, draagt iets mee voor de moeilijkere stukken. Hij weet niet alleen wat hij gelooft, hij heeft het mee gekregen van mensen die met hem mee bidden.## Ter overdenking
- Heb ik een "Paleis Schoon" in mijn leven, en wanneer was ik daar voor het laatst?
- Wie zou er bij mij kunnen aankloppen voor een dag rust en ben ik daarop voorbereid?